[6]Odwdzięczymy się.

Następnego dnia, do Briana zadzwonił JImin z wieścią, ze manager nie zgodził się na przyjście na ich próbę. Rozmawiali chwilę przez telefon, po czym Brian wpadł na pomysł. Zaproponował Jiminowi, aby w ramach rekompensaty, spróbowali zdobyć dla dziewczyn bilety. Z racji tego, że Jimin czuł się źle, że obiecał próbę, zanim tak na prawdę dowiedział się czy to byłoby możliwe, ten pomysł mu się spodobał.  Zdobycie biletów nie było dla niego dużym problemem, dlatego że wszyscy Bangtani mu pomogli. Lottie, Brian i Jimin umówili się , w tajemnicy przed dziewczynami, na spotkanie aby przekazać bilety, które miały być dla nich niespodzianką. Koncert miał się odbyć w przyszłym tygodniu.

Lottie: Myślę, że to był świetny pomysł, dziewczyny na pewno się ucieszą.

Brian: Mam nadzieję, bo jak się dowiedziały, że z tą próbą nie wypaliło, wyglądały na bardzo załamane.

Lottie: Kiedy damy im te bilety? Ej…wydaje mi się, że tych biletów jest więcej niż trzy. Sprawdź kopertę.

Brian: Ty popatrz, faktycznie! Mamy 5 biletów i to w dodatku przy samej scenie. Chłopaki się postarali. To co, idziemy też?

Lottie: No nie wiem, ta muzyka… to chyba nie mój styl…

Brian: No co ty! Idziemy, bez gadania! Już sam fakt, że się tak postarali … nie kulturalnie było by nie pójść. Będzie fajnie zobaczysz.

Dziewczyna przytaknęła  pokornie, a para wróciła do apartamentu. Tego samego dnia, gdy grupka przyjaciół udałą się na obiad, para wręczyła dziewczynom bilety.

Emma: Jesteście najlepsi, ale zajebiście! Nie wierzę własnym oczom. Ale jak wam się to udało? Przecież codziennie sprawdzałyśmy wszystkie strony z biletami i nigdzie nic już nie było, a nie sądzę, że jakaś fanka odsprzedałaby wam 3.. co?! 5!!!! czyli wy też idziecie?

Lottie: Widzicie jacy my jesteśmy wspaniali. Ale nie ukrywamy, że ktoś nam w tym musiał pomóc . Chłopakom było bardzo przykro, że obiecali próbę, ale spotkanie nie wypaliło, więc w ramach rekompensaty zaprosili nas wszystkich na koncert.

Ricky: Wooow… to są miejsca przy samej scenie i wejście na showcase.

Tydzień minął im bardzo szybko. Nim się obejrzeli stali już przed halą koncertową. Znajdowali się w ogromnym tłumie. Mia była bardzo z tego faktu niezadowolona, ale mimo to bardzo cieszyła się na ten koncert. Cieszyło ją również to, że osobiście spotkali Bangtanów, czuła się jakoś wyjątkowo jak o tym myślała. Mało to, jechała z jednym z nich na tej samej kolejce górskiej i rozmawiała z nim przez dłuższy czas czekając na ich kolej. Może to samolubne, ale ta myśl dodawała jej odwagi ”Ja ich znam osobiście a wy nie”. Pewnie większość fanek, które tam stały, dały by się przysłowiowo „zabić” żeby porozmawiać z nimi choćby przez chwilkę.

Ricky: Tak się cieszę ! Nie wierzę, że tu jestem, że wszyscy tu jesteśmy.

Lottie: Ja też w to nie wierzę…

Emma: e tam, daj spokój, spodoba ci się! O Brian, masz nową czapkę? Wyglądasz w niej super, haha niczym prawdziwy kpopowy idol. Hahaha

Brian: A dziękuję, dostałem ją wczoraj od Lottie. Też mi się bardzo podoba. Bałem się ją dzisiaj ubierać, żeby jej nie zgubić w tym tłumie.

Ricky: Jakby co będziemy jej szukać potem i znajdziemy choćby nie wiem co!

Lottie: No, no , ja mam nadzieję . Hahaha

Do koncertu było jeszcze około 30 minut. Nagle Mia w tłumie zauważyła pewną dziewczynę, kogoś jej przypominała. Była pewna, że skądś ją kojarzy. Dziewczyna była dosyć niska, szczupła i drobna o długich, idealnie prostych blond włosach i niebieskich oczach. W czasie gdy Mia próbowała sobie coś przypomnieć Lottie krzyknęła.

Lottie: Hej, czy to nie nasza sąsiadka? Tam przed nami.

Emma: Jak ona się nazywa? St… Stevie ! Właśnie! Nie wiedziałam, ze słucha kpopu. Myślę, że trzeba by ją bliżej poznać hahaha.

Gdy Emma krzyknęła imię sąsiadki, ta odwróciła się i uśmiechnęła w geście przywitania. Dziewczyny zaprosiły j do siebie machnięciem ręki.  Stevie przedarła się przez tłum i przywitała się z resztą przyjaciół.

Stevie: My chyba mieszkamy w tym samym wieżowcu, czy tak?

Emma: Tak, tak, nasz apartament jest nad twoim. Sama przyszłaś na koncert, czy z kimś?

Stevie: Niestety sama…

Ricky: To chodź z nami, im nas więcej tym raźniej!

Stevie: Serio?! Dziękuję.

Mia: A tak w ogóle, to nie przedstawiliśmy się. Ja jestem Mia, tam stoją Lottie i Brian, a Emmę i Ricky już poznałaś.

Stevie: Cześć wszystkim!

Czas oczekiwania minął im bardzo szybko. Lottie opowiedziała co robią w Korei, że przylecieli na wakacje, a poznali się w czasie wolontariatu. Stevie przyznała, że nie ma tu zbyt wielu znajomych, że przyleciała tu z Australii  i co prawda chodzi tu do szkoły, ale dopiero od roku i jeszcze nie znalazła przyjaciół.  Wtedy drzwi do klubu otwarły się i cały tłum pozajmował miejsca na hali. Koncert był wspaniały, dziewczyny były wniebowzięte. Nawet Brian i Lottie dobrze się bawili.  W trakcie koncertu, dziewczyny próbowały nawiązać kontakt wzrokowy z Bangtanami, w końcu trochę się już znali, ale chłopaki byli zbyt skupieni na choreografii, żeby zauważyli cokolwiek poza sceną. Wyjątek stanowił Ciastek.

*5,6,7,8. 5,6,7,8 i prawa, prawa.. noga w bok, noga w dół, noga w górę , noga w dół. Teraz ja! Nae simjangsoril deeureobwa , jemeosdaero neol, bureujanha.. teraz Jimin… *

Kookie zamarł, jego ciało było na scenie , ale dusza i myśli były w tym momencie zupełnie gdzie indziej. Wzrok miał wbity w jeden punkt, a raczej w jedną osobą, w jej oczy. Koncert nadal trwał, ciastek tańczył, ale dla młodego idola świat jakby zwolnił, liczył się teraz tylko ten moment, ta chwila, gdy ich spojrzenia się zetknęły.

*To jest niemożliwe, czy to naprawdę ona? Ale nie.. to raczej nie możliwe, ona wyjechała. Ale to podobieństwo. Skup się , skup! Ale te oczy, nie zapomniałbym ich nigdy*

Jung Kook odruchowo sięgnął ręką w stronę szyi, jakby chciał coś chwycić.

*O nie, to niemożliwe! Gdzie on jest! Jeszcze wczoraj tu był! Dobra skup się, może zgubiłeś go w dormie, potem go poszukam*

Młody otrząsnął się , zaśpiewał swoją kwestię. Koncert dobiegał końca, ale maknae wciąż wydawał się nieswój. Idole pożegnali się z fanami, zaprosili na fanmeeting i zeszli ze sceny. Z hali dobiegały wrzaski fanów. Oklaskom i krzykom nie było końca.

Rapmonster: Widzieliście? Ochrona wynosiła kogoś z płyty, pod koniec koncertu.

V: tak, widziałem, wyglądała na europejkę. Ej, a co jeśli to Mia?

Jin: A ty dalej myślisz tylko o niej? To mógł być ktokolwiek, wiesz ilu tu jest turystów?

Jimin: A właśnie, młody. Co się z tobą stało? Jak śpiewaliśmy Save me. Wyglądałeś jakby cie jakiś duch nawiedził.

Kookie: To nic istotnego, czy widzieliście mój łańcuszek? Jeszcze wczoraj go miałem.

Hopie: Nie martw się pewnie został w dormie.

Kookie: Mam nadzieję…

 Suga: Chodźmy się trochę przewietrzyć, tu nie ma czym oddychać .

Bangtani wyszli z klubu tylnym wyjściem. Wiał orzeźwiający wietrzyk, który był niczym zbawienie po występie. Gdy chłopaki szli rozmawiając ze sobą V krzyknął entuzjastycznie.

V: A nie mówiłem! To Mia.

Jin: I co się cieszysz debilu? Cos jej się stało.

Wszyscy podbiegli do przyjaciół stojących pod płotkiem i leżącej obok nich Mii.

V: Nic ci nie jest? Co się stało? Wszystko w porządku? Musisz jechać do szpitala!

Mia: Yyyy, nic mi nie jest, już w porządku. Po prostu zrobiło mi się troszkę słabo w tym tłumie, strasznie gorąco i duszno.

Emma: Troszkę słabo? Zemdlałaś i upadłaś na podłogę!

Mia: Ale już w porządku.-uśmiechnęła się delikatnie.

W całym tym zamieszaniu maknae nawet nie zauważył, że wśród ich znajomych stała dziewczyna, która zwróciła jego uwagę na koncercie.

Kookie: Kim jest wasza nowa koleżanka?

Lottie: To nasza sąsiadka. Mieszka w tym samym wieżowcu co my.

*hmm czyli to nie może być ona…*

Hopie:  W końcu możemy was poznać. Bardzo mi miło, jak wiecie jestem nadzieją zespołu.-uśmiechnął się zawadiacko, a gdy jego wzrok spotkał się ze wzrokiem Ricky, momentalnie go odwrócił. Nie wiedział dlaczego to zrobił, ale to był odruch- wy to pewnie Lottie i Brian. Wyglądacie na bardzo zgraną parę.

Emma: Czekaj, czekaj, czekaj! Skoro już jesteście tutaj na żywo, to zrobimy mały test Mii. Ona dopiero uczy się was rozpoznawać. Jak wiecie Azjaci, dla nas Europejczyków wyglądacie bardzo podobnie, pewnie jak Europejczycy dla was, więc dajcie jej szansę-zachichotała i tym samym zakłopotała Mię.

Ricky: No, dajesz Mia!

Chłopaków bardzo rozbawił ten pomysł. Ustawili się w rządku i dali Włoszce pole do popisu.

Mia: No to tak. Na początek czerwono-włosy Tae. Obok, w blondzie Jin, Hope się przedstawił, ma brązowe włosy, Rapmon… jakby to.. specyficzne.. nie…. Oryginalne! Ubranie i blond włosy, Kookie jest w naszym wieku i ma tunele, Jimina już poznałam wcześniej-czarne włosy i siwo-mysi to Sugas.

Brawoooo!- krzyknęli wszyscy, po czym zaczęli się śmiać.

Suga, który stał obok Emmy podszedł do Lottie i Briana i powiedział, że muszą już iść. Pożegnał się z parą i ruszył w kierunku klubu.

Hopie: Idziecie na fanmeeting?

Stevie: Nie.. poczekamy aż Mia poczuje się już zupełnie dobrze.

Hopie: Ah, rozumiem, rozumiem. To macie tu na nas czekać. Przyjdziemy po meetingu do was- uśmiechnął się pogodnie i poszedł za resztą zespołu.